Begin 2011 zijn Geert Boots en Egbert de Hollander begonnen met het bespreken van bedrijfsspecifieke behandelplannen (BBP-melkvee) en Dierdagdoseringen (DDD) voor de melkveebedrijven. De bedoeling is om een goed onderbouwd BBP-melkvee op het bedrijf te hebben en ook zoveel mogelijk volgens dat plan te werken. Om op verantwoorde wijze een advies neer te kunnen leggen voor de behandeling van subklinische, maar ook klinische mastitis, is het noodzakelijk te weten hoe de gevoeligheden dan wel resistenties van mastitis veroorzakende kiemen op het bedrijf is.

Om dit onderzoek van melkmonsters te stimuleren hebben we in november en december 2010 een aanbieding gedaan voor bacteriologisch onderzoek en gevoeligheidsbepaling. Hiermee is het op de deelnemende bedrijven mogelijk geworden om verantwoord een mastitis behandelplan aan te passen aan de bedrijfsspecifieke kiemen. Het bleek in veel gevallen mogelijk om veelvuldig gebruik van 3^e keus middelen te vervangen door 1^e keus of 2^e keus middelen.

De 3^e keus middelen die nog regelmatig ingezet worden zijn: Cobactan en Pathozone. Marbocyl en Danocin zijn andere 3^e keus middelen die weliswaar geregistreerd zijn voor de indicatie, maar niet door ons geadviseerd zijn om in te zetten bij mastitis. Vanuit de formularium commissie van de KNMvD komt het dringende advies om in ieder geval geen 3^e keus middelen op te nemen in het bedrijfsspecifieke behandelplan.

Tijdens de evaluatie van de onderzochte melkmonsters van de afgelopen 2 jaar bleek het 1^e keus middel delvomast en de 2^e keus middelen ubrolexin en albiotic formula het qua gevoeligheid net iets minder te doen dan cobactan en pathozone, maar net iets beter dan avuloxil. Tussen de bedrijven, waarvan de monsters onderzocht zijn, zaten zeer grote verschillen in onderzochte kiemen en ook in de gevoeligheden van die kiemen voor de verschillende antibiotica.

Concluderend kan gesteld worden dat het heel goed mogelijk is om een alternatief voor de 3^e keus middelen te gebruiken en dat het voor een effectieve behandeling van groot belang is om regelmatig een bacteriologisch onderzoek met een gevoeligheidsbepaling te doen, zowel voor klinische mastitis als voor subklinische mastitis.
 

Voor de rundvee bedrijven die al geregeld bloedonderzoek laten doen op dragerschap van het BVD-virus, hebben wij een interessante mogelijkheid. Wij gaan zelf de bloedonderzoeken uitvoeren voor het aantonen van BVD-antigeen. De test is overeenkomstig met de Elisa die bij de GD in Deventer gebruikt wordt, alleen kunnen wij het tegen een scherpere prijs aanbieden. Certificering op basis van deze test is niet mogelijk. Echter de eigenlijke reden van het onderzoek, het voorkomen van jongvee opfok van BVD-dragers, kan hier heel goed mee. Er zijn inmiddels bij andere praktijken goede ervaringen mee om dit in eigen beheer uit te voeren.

Natuurlijk is dit ook een uitgelezen mogelijkheid voor de bedrijven die jongvee opfok uitbesteden of juist jongvee opfok doen of zelf vee aankopen, om BVD dragers van het bedrijf te weren.

Bij de nieuwsbrief hebben we een pdf formulier gevoegd die u kan invullen en per email kan terugsturen naar de praktijk. Natuurlijk kan u het formulier ook uitprinten per fax en naar de praktijk sturen.

Gebruik mineralenbolussen bij droogstaande koeien en hoogdrachtig jongvee. Bijna alle veehouders geven hun jongvee en melkkoeien extra mineralen ter aanvulling op het ruwvoerrantsoen. Struikelpunt hierbij blijft echter vaak het dagelijks en in de juiste dosering verstrekken van deze mineralen, zeker bij het oudere jongvee en de droogstaande koeien. Dit komt mede door de vaak wisselende aantallen dieren in deze groepen, waarbij velen gewend zijn om een vaste hoeveelheid (bijvoorbeeld 1 schep) te geven. Ook zien we vaker, zeker in drukke periodes, dat zakken onaangeroerd in de hoek van de stal blijven staan. Afgelopen seizoen hebben een aantal veehouders in onze praktijk hun hoogdrachtige koeien en jongvee mineralenbolussen ingegeven om er zo zeker van te zijn dat de mineralenvoorziening bij deze dieren in orde is.

Mineralenbolussen kunnen zowel bij dieren op stal als bij dieren in de weide veilig worden toegepast, waarna de dieren voor een periode van ongeveer 6 maanden in hun mineralenbehoefte kunnen voorzien.